Το λιμάνι μας, το σχολείο: Αφιέρωμα στο παλιό μας σχολείο

Γράφει η κ. Μαρίνα Μπέττα, διευθύντρια του 2ου Γυμνασίου Κω

Μια τολμηρή ιδέα στο παλιό μας σχολείο ήταν να διακοσμηθεί ο μπροστινός τοίχος με μία τεράστια τοιχογραφία.

Αρχικά σκέφθηκα να το αναθέσουμε στην ομάδα Carpe dίem. Όμως η ιδέα αυτή γρήγορα βρήκε έδαφος και διάθεση υλοποίησης από την καθηγήτρια των Καλλιτεχνικών του σχολείου μας κ. Τσιούρη. Είναι απλό να ζωγραφίζεις σε ένα τοίχο; Όχι βέβαια. Καταρχήν η επιφάνεια του τοίχου πρέπει να προσφέρεται για να υποδεχθεί το χρωστήρα του ζωγράφου. Ο τοίχος του παλιού Γυμνασίου δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση. Χρειάστηκε να κινητοποιηθεί η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Κω και να γίνουν κάποιες διορθωτικές επεμβάσεις πάνω στον τοίχο ώστε να είναι έτοιμος να δεχθεί το έργο τέχνης. Ο υπεύθυνος κ. Σιδηρόπουλος Παύλος ενθουσιάστηκε με την ιδέα αυτής της εργασίας και βοήθησε πολύ προς την κατεύθυνση να έρθει ο τοίχος στην κατάλληλη κατάσταση, δηλαδή να ξυστεί και να περαστεί με ειδικό υλικό. Στήθηκε ειδική σκαλωσιά για το σκοπό αυτό. Η καθηγήτρια των Καλλιτεχνικών κ. Τσιούρη εντωμεταξύ δούλευε το σχέδιο στο οποίο σε συνεννόηση με τη διευθύντρια θα συμπεριλάμβανε οπωσδήποτε αρχιτεκτονικά στοιχεία της Κω και το υγρό στοιχείο δηλαδή θάλασσα. Θεώρησαν πολύ σημαντικό, η πρώτη εικόνα που θα έχουν μαθητές και εκπαιδευτικοί πριν ξεκινήσει η μέρα τους, να είναι το θαλασσινό τοπίο και η γαλήνη του.  

Η κ. Τσιούρη δούλευε με ενθουσιασμό για αρκετό καιρό. Όταν ήταν έτοιμη, ξεκίνησε το μεγαλεπήβολο σχέδιο. Στην προσπάθεια αυτή δεν θα ήταν μόνη της. Θα είχε βοηθούς της τα παιδιά. Το κάθε παιδί θα αναλάμβανε και διαφορετικό ρόλο. Εκείνη όμως είχε το γενικό πρόσταγμα. Ένα κλίμα δημιουργικότητας κυριαρχούσε στο σχολείο. Η περιέργεια για το αποτέλεσμα είχε καταλάβει τους πάντες. Σιγά σιγά ο άψυχος τοίχος μεταμορφωνόταν σε ένα υπέροχο τοπίο το οποίο γαλήνευε την ψυχή μας καθώς το αντικρίζαμε κάθε πρωί. Μια βαρκούλα στη μέση της θάλασσας θα μας ταξίδευε ανέμελα. Και οι καμπύλες του αρχιτεκτονήματος να κάνουν το τοπίο πιο οικείο... ένα μπαλκόνι με θέα το πέλαγος.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μέχρι να φύγουμε από το κτίριο κανένας μαθητής δεν είχε πειράξει την καλλιτεχνική δημιουργία. Όλοι σεβάστηκαν ένα έργο που κοσμούσε το σχολείο μας, που ανέβασε τον πήχυ της αισθητικής και που προέκυψε από μεγάλο κόπο και πολλή δουλειά. Όλοι είμασταν πολύ περήφανοι μετά το τέλος των εργασιών για το τελικό δημιούργημα  .

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε αποτυπωμένη όλη αυτή την προσπάθεια και το τελικό αποτέλεσμα. Μάλιστα του δόθηκε η πολύ εύστοχη ονομασία " το λιμάνι μας το σχολείο". 

Τώρα στο νέο σχολείο {2013} που καθημερινά τα μάτια μας γαληνεύουν με τη  θέα της θάλασσας, συνειδητοποιούμε ακόμα περισσότερο της αξίας της τότε επιτοίχιας καλλιτεχνικής δημιουργίας (άνοιξη-καλοκαίρι 2011).


 

Πρόσθετες πληροφορίες